Ooit dacht ik dat ik het goed voor elkaar had…
Mijn paarden stonden 24/7 buiten. In een tracksysteem. Met vrije beweging, onbeperkt hooi, toegang tot schuilstal. Alles volgens het boekje. Maar hun ogen vertelden me iets anders. Ze waren niet blij. Niet écht. De nieuwsgierigheid was weg. De spark in hun ogen verdwenen.
Inmiddels zijn we ruim 13 jaar verder. Ik heb honderden paarden geobserveerd, in gedomesticeerde samengestelde groepen én kuddes in de vrije natuur. Ik ontdekte het pijnlijke verschil tussen een kudde in balans en een groep die samen móét leven. Tussen de vrije natuur waar wilde paarden leven… en huisvestingssystemen die eigenlijk vooral gebouwd vanuit menselijk oogpunt.
Door al die jaren heen hield ik paarden op verschillende locaties, in verschillende groepen, op zand, klei en veen. Ik volgde opleidingen in gedrag, biomechanica en anatomie, en specialiseerde me in groepsdynamiek. Ik verdiepte me in biodiversiteit, natuurlijke ecosystemen en tuinarchitectuur en leerde van wat ik elke dag opnieuw zag: verveelde paarden in kale, saaie huisvestingssystemen.
Gaandeweg liet ik los wat niet meer werkte. Ik nam afscheid van de stal, de zandpaddock, de track. Van het idee dat 24/7 bewegingsvrijheid voldoende is. En van de overtuiging dat paarden alleen grazers zijn.
Zo ontstond mijn eigen concept de Browsing Paddock®. Een totaalbenadering die vanuit het paard en de natuur ontstaan is. Meer dan 600 paardeneigenaren in Nederland, België en daarbuiten werkten inmiddels met mij samen. En allemaal zagen ze hetzelfde gebeuren: de blik in de ogen van hun paard veranderde. Dat is waar ik het voor doe. Voor die spark. Voor paarden die wakker worden. En voor eigenaren die zeggen: “Dít is wat ik altijd al voelde. En nu weet ik hoe.”